The pain, the pain…

Gisterenavond voor het eerst in mijn leven een sportschool bezocht: First Class Health Center in Rijswijk [binnenkort Den Haag]. Dit was hard nodig aangezien ik er onlangs achterkwam dat ik me in de ‘gevarenzone’ van een vetpercentage-test bevind. Instructeur Roy maakte voor collega Jan en mij een straf schema met zowel oefeningen voor conditie en vetreductie als oefeningen voor spieropbouw.

De omgeving waarin dat alles zich plaatsvond herinnerde me aan een uitspraak van schrijver Douglas Coupland in de docufilm Close Personal Friend. Coupland merkte daarin op dat wanneer over enkele duizenden jaren Los Angeles [het Mekka van de fitness-cultuur] opgegraven wordt, de archeologen wel tot de conclusie moeten komen dat de stad een cultuur had die geobsedeerd was door marteling en martelwerktuigen.

Razend fanatiek heb ik de hele avond aan de apparaten gehangen, blij dat ik was mijn lichaam weer eens te voelen. Roy merkte op dat ik mezelf de volgende keer wel een beetje in moest houden, ik was ‘over the top’ gegaan. Terwijl ik dit tik verga ik van de pijn. En het ergste nieuws? De pijn bereikt pas morgen z’n hoogtepunt…