In between jobs

‘In between jobs’. In de States houdt dat in dat je min of meer werkeloos bent. Voor mij is het heel letterlijk te nemen: ‘k ben nu mijn resterende vakantiedagen aan het doorwerken en 1 december begin ik aan een nieuwe job.

Toen het in 1993 allemaal niet zo lekker ging, werd ik van de HEAO gekickt. Dat was nog ver voor de overhitte economie, beste mensen: de baantjes lagen niet voor het oprapen. Na een aantal weken ‘in between jobs’ te zijn geweest, kreeg ik eindelijk een kans: 6 weken lang [lang!] werkte ik op de vuilnisbelt van een containerbedrijf. “Hout bij hout, ijzer bij ijzer en plastic bij plastic… Studentenmeneertje…” Te trots voor een uitkering.

Vandaag kwam ik bij toeval op de website van dat bedrijf: “De door ons accepteerde afvalstoffen zijn hoofdzakelijk: bouw- en sloopafval, bedrijfsafval, grof huishoudelijk afval en asbest“. Asbest? Asbest? Wat de fuck! Asbest! Was dit voor de Arbowet of zo? Is het vreemd dat ik altijd brandend maagzuur heb, moeilijk in de omgang ben, me twee keer per dag moet scheren, mijn poep altijd zo stinkt, ik altijd te laat kom, niet met geld om kan gaan en vaak zo’n behoefte heb aan sex. Ze hebben zitten vissen in m’n dna-vijver! Ik overweeg een rechtszaak. Dit is mijn pensioen, mijn ticket naar rijkdom. Nooit meer ‘in between jobs’…