Het is niet mijn gewoonte zo vaak achter elkaar over een weblogger te schrijven. Maar dit stukje van Caroline (rechterkolom) moet je even lezen, met name als je zelf een weblogger bent. Niets dan respect.
Blijkbaar vindt iemand dat ik moet stoppen. Charis kreeg dit 35 keer te horen, organisator Smallzine zelf 10 keer. Nogal treurig initiatief met hoog SBS6-gehalte als je het mij vraagt. Maar dat is slechts een mening…
Graag zou ik zeggen dat “het mij allemaal niet raakt”, dat het “een grote farce” is en ik er “niets mee te maken wil hebben”. Niets is minder waar. Prachtig huwelijk, prachtige muziek. Sinds afgelopen zaterdag ben ik, samen met miljoenen landgenoten, een instant fan van de tango van Astor Piazzolla. De symboliek en de uitvoering van Adi�s Nonino (1959, vertaling: “Vaarwel Vadertje”) door Carel Kraayenhof op bandoneon (concertdata) , een stuk dat Piazzolla voor zijn overleden vader schreef, was subliem en raakte bij menigeen een gevoelige snaar. Toen ik bij M�xima de tranen over de wangen zag biggelen, hield ook ik het niet meer droog.
Zaterdag vier ik mijn housewarming en dan moet en dan zal die tango uit de speakers knallen. De cd Tango Zero Hour (Amazon | Bol) schijnt het grote meesterwerk van Piazzolla te zijn, maar daar staat Adi�s Nonino niet op. Caroline adviseert Finally Together (met Adi�s Nonino, alleen via Bol), een registratie van een liveconcert uit 1989 in Carr� (A’dam). Ik overweeg de aankoop van 20 Greatest Hits (Amazon | Bol), waarop naast Adi�s Nonino ook andere bekende nummers te vinden zijn. Hoe dan ook: zaterdag zullen de melancholieke klanken van Piazzolla mijn huiskamer vullen.
ivarzantinge.com is a personal 
