U wist het waarschijlijk al lang, maar wij horen nooit wat: Paul de Leeuw is zo ontzettend passé, dat het eng begint te worden. Ik heb nog nooit zo hard niet gelachen als afgelopen vrijdag tijdens de uitzending van Herberg De Leeuw. Dat komt nooit meer goed.
Rene Kasbergen heeft (eindelijk) zijn scriptie af. Het document, getiteld ‘Egodump’, biedt de lezer “een symbolisch-interactionistische visie op identiteit in een online subcultuur.” Om het simpel te houden: Rene heeft de weblogcultuur bestudeerd en dat aangehouden tegen een al bestaand theoretisch kader. Als u een beetje tussen de regels doorleest krijgt u een wetenschappelijk onderbouwd en redelijk compleet beeld van de weblogwereld.
Rene stond ook hier ooit met zijn bandrecorder en interviewde mij enkele uren lang. Niet lang daarna had hij zijn eigen weblog en onderzocht hij dus feitelijk ook zichzelf.
Het gevoel bestudeerd te zijn streelt niet mijn ego, eerder voel ik mij als een chimpansee die vanachter het hek onderwerp is van studie. Aan het feit dat ik een banaan eet worden door de onderzoeker vervolgens allerlei complexe conclusies verbonden. In dit geval besloot de onderzoeker de kooi binnen te stappen en onderdeel te worden van de apenkolonie die de weblogwereld is.
Ondanks deze persoonlijke kanttekening: chapeau! Het is een mooi standaardwerk over ‘onze wereld’ en zeker voor insiders bijzonder vermakelijk.
Egodump: een symbolisch-interactionistische visie op identiteit in een online subcultuur.
Natuurlijk kijkt u ook allemaal naar het spannende 24 op Yorin. Geniaal concept: 24 uur uit het leven van een CIA-agent in 24 afleveringen real time op TV. Zelfs tijdens de reclame tikt de tijd door.
Voo het geval u Jeepers Creepers en Ocean’s Eleven nog niet gehuurd hebt: NIET DOEN.
Jeepers Creepers wil, ondanks de lovende recensies, geen moment eng worden. Wat houden we dan over: een slasher zonder humor. En iedereen weet: een slasher zonder humor is als een auto zonder benzine, een Batman zonder Robin, een frikandel zonder speciaal.
Ocean’s Eleven bleek dusdanig slaapverwekkend dat ik, ehm, in slaap viel. Let wel: we keken de film zondagochtend in bed tijdens het ontbijt. Ik had er net 10 uur slaap op zitten! Mooie jongens Clooney, Garcia en Pitt draaien op de automatische piloot en overtuigen geen moment evenals (Julia) Roberts. Meestal bezwijken films aan een overdosis geweld, deze bezwijkt aan het gebrek daaraan. Een film voor meisjes en mietjes.
Zonder aankondiging paar dagen weg geweest. Uiteraard mijn diepste excuses. Vanaf vandaag begonnen met werken en daarmee weer echt terug.