Rijles

Jawel, het is zover. 11 jaar lang heb ik gevochten tegen de vooroordelen, heb ik lease-auto’s afgeslagen, heb ik het hoongelach genegeerd. Nu is dat allemaal voorbij.

Ik ben bezig m’n rijbewijs te halen.

Gisteren heb ik m’n eerste rijles genoten. M’n rij-instructeur, Leo, bleek een gemoedelijke oudere kerel met 22 jaar ervaring; vrij makkelijk daar iets van aan te nemen. De eerste les bleef de leerervaring beperkt tot motor aanzetten, sturen, gas geven, remmen, richting aanwijzen en spiegels gebruiken. Schakelen staat volgende week op het programma.

Hoe die gaat

Vanmiddag ga ik bij mijn vader op bezoek. Eerst nog even een “niet te grote en niet te dure portable radio/cd-speler met afstandsbediening” voor hem kopen. Ik ben benieuwd hoe het met hem gaat. De intensieve toediening van chemo is gisterenavond begonnen, hij schreef in een sms dat hij een onrustige nacht heeft gehad. Voel me nu nog sterk en optimistisch, hoop dat ik dat vol kan houden wanneer ik hem langzaam zie aftakelen de komende weken. Later meer.

En dan nu het belangrijke nieuws

Drie chemokuren verder, zijn de artsen van mijn vader tot de conclusie gekomen dat zijn aangetaste lymfklieren slinken. Dit is een goed teken. Over ruim een week wordt hij opgenomen voor een vervolgbehandeling met een experimenteel karakter. Overdoses chemo, ‘mantelcel-transplantatie’ en minimaal 4 weken quarantaine. Dan 4 weken thuis gevolgd door nogmaals deze behandeling. Het wordt zwaar (denk aan ontstekingen van tandvlees en mondholte, extreme vermoeidheid, maag-en darmproblemene etc.), maar we hebben weer hoop.