Het moet eruit

Wat ik dus spuugzat ben is dat gehinnik over die “anderhalf miljoen kiezers” die zich nu “bedrogen” voelen. Heb je op de LPF gestemd? Heel snel je muil houden en jezelf de komende jaren in de provincie opsluiten voor het schrijven van een vuistdikke zelfkritiek over je met fascisto�de drek overgoten xenofobie. Vergeet niet te noemen dat je ons land hebt opgezadeld met een regering van rechtse zwijnen, bijklussende nouveau riche en nietszeggende, onbetekenende technocraten zonder hart. Kortom: reden genoeg jullie het stemrecht tot in de eeuwigheid te ontnemen. Wij, de progressieve kiezers, zijn pas genaaid.

Nog even over het vallen van de regering: so fucking what? In de Nacht van Wiegel bleef ik op, over Schmelzer heb ik alles gelezen en van Watergate ken ik de kleinste details. Ik bespeur bij mezelf geen enkele interesse in de huidige ontwikkelingen, zelfs niet uit leedvermaak. Als een wolkenkrabber instort staar je gebiologeerd naar de TV, als een stronthoop implodeert loop je een blokje om om de stank uit de weg te gaan. Down the drain met die handel, Harry Potter erbij. Onszelf hullen in diepe schaamte en snel nieuwe verkiezingen aangevuld met een collectief geheugenverlies.

De stoet

Claus kwam net voorbij in een nogal militaristische stoet, precies zoals hij het niet gewild zou hebben. Opvallend is dat de route door Den Haag door nogal schimmige buurten is gepland. De opvallende paarse koets trok door wijken met veel criminaliteit, prostitutie en andere LPF-zorgen.

Status update

Geen nacht thuis geslapen de afgelopen week. In Rotterdam, Londen, Luxemburg en de Ardennen tijd doorgebracht met respectievelijk werken, werken, werken en ontspannen.

Ik vind webloggen nog steeds erg leuk, maar als je het gebrekkige aantal updates beziet lijkt het af en toe of ik de motivatie niet meer kan opbrengen. Niets van waar. Tijd, en met name het gebrek eraan, is mijn grote vijand.

Ik probeer deze week tijd te maken. Echt, ik beloof dat ik het probeer…