Signs

Signs is een goeie film met een waardeloos einde. Geen apotheose, maar een anticlimax.

IM Claus

Tragischer nog dan het overlijden van Claus zijn de straatinterviews over zijn dood.

Straatinterview 1
“U komt een bloemetje leggen?”
“Ja.”
“U was in de buurt en…?”
“Ja.”
“En toen dacht u…”
“Ja.”
“Dank u wel.”
“Ok.”

Straatinterview 2
“Wat betekende Prins Claus voor u?”
“Ja, het was gewoon een hele lieve man. En zo humoristisch. Toen hij die stropdas afdeed…”
“Was u geschokt door zijn dood?”
“Ja, je weet natuurlijk dat het eraan zit te komen, maar dan komt het toch nog onverwachts.”
“Sterkte.”
“Dank u wel.”

Straatinterview 3
“U heeft net de stoet voorbij zien komen?”
“Ja, ja.”
“Wat deed het met u?”
“Ja, toch wel heel indrukwekkend. De prinsen die er zo achteraan reden…”
“U vond het belangrijk hier te zijn?”
“Ja, je weet niet wat je moet doen en dan denk je bij je eigen: ik rij gewoon naar Huis Den Bos om steun te geven.”
“U heeft net ook bloemen gelegd?”
“Ja en ik heb m’n kleindochter ook meegenomen, want ik vind het toch wel belangrijk dat ze dit meemaakt. Ze heeft net haar knuffelbeer op de motorkap gegooid van de lijkwagen, opa heeft een beetje geholpen. Hè, Priscilla? Voor Prins Claus heb je dat gedaan, hè?”

Speeksel

Speeksel maakt als hoofdingredi�nt ongemerkt onderdeel uit van ons voedsel. En nou vraag ik me af: kunnen we eigenlijk wel oordelen over de kwaliteit van de smaak van ons voedsel? Wat nou als je heel vies speeksel hebt?

Deze en andere belangrijke zaken zal ik de komende tijd onder de loep nemen. En u kunt er zeker van zijn: ik zal niet rusten totdat ik een antwoord heb.