Gisteren ontving ik naar aanleiding van onderstaande post, een e-mail van iemand die zich ‘Tas’ noemt:

“Zou u nu hetzelfde toontje hebben gebruikt als het om twee mannen ging? Ik ben een man dus ik weet hoe vaak we vrouwen niet zo serieus nemen. Ik denk dat als twee populaire mannelijke webloggers een dergelijke actie hadden gedaan, u dan niet eenzelfde stukje zou hebben geschreven. U lijkt op uw teentjes getrapt en het nog erger te vinden dat twee vrouwen er de oorzaak van zijn.”

Tas is iemand die zantinge.org schijnbaar niet zo goed kent. Ik sla namelijk tegen eenieder hetzelfde toontje aan. Discriminatie is voor mietjes. Mannen, vrouwen, homo’s, negers, kinderen, bejaarden, bril- en beugeldragers, sproetenkoppen, Marokkanen, Turken, centenbakken, mongolen, ambtenaren, moronen, stadswachten, debielen, gehandicapten (en zelfs jongetjes die iets te lang borstvoeding hebben gehad, Tas): voor mij is het allemaal een pot nat.

De niet-dyslectici onder ons hadden het al gelezen: het ging mij om de foutieve berichtgeving rondom Weblogqueens. De vragen aan de dames Weblogqueens hadden daar (gedeeltelijk) betrekking op. Voor de dommigen heb ik de eerste regel van het stukje nog even aangepast. Nogmaals: ik discrimineer niet.

Wanneer de Weblogqueens twee mannen waren geweest, had ik het ten eerste een opmerkelijke naam gevonden en ten tweede eerder gedacht dat ze de bedoeling hadden te claimen tot de “eerste 10 webloggers” van Nederland te behoren. Mannen hebben namelijk doorgaans een groter ego en zijn veel makkelijker in staat tot plagiaat, leugens en andere vormen van bedrog. Om een en ander uit de wereld te helpen, besloot ik tot het mini-interview.

Het mooiste aan het bericht van Tas vind ik de zo doorzichtige en expliciet aanwezige vorm van projectie. Wanneer hij zegt:

“Ik ben een man dus ik weet hoe vaak we vrouwen niet zo serieus nemen.”

Zegt hij eigenlijk: “Ik ben een man die vrouwen niet zo serieus neemt en omdat ik dat niet doe, zal jij dat ook wel niet doen.”

Wake up and smell the coffee, Tas. Je bent een vrouwenhater en probeert dit af te schuiven op een objectieve weblogger. Een weblogger bovendien die dol is op vrouwen, hen meer dan serieus neemt en grif toegeeft niet zonder te kunnen. Ga je schamen (en zoek hulp).

Dit leidt natuurlijk allemaal af van waar het vandaag daadwerkelijk om draait: de fantastische prestatie van de Weblogqueens: 25 uur achtereen webloggen. Chapeau!