Mar 25, 2005
Lente
Op straat fietste een vrouw, ze had zojuist boodschappen gedaan bij de supermarkt en was met twee volle tassen op weg naar huis. Met Pasen voor de deur had ze een hoop lekkere dingen gekocht. Al fietsend was ze in gedachten verzonken. Ze had een recept, dat ze wilde uitproberen en ze dacht aan de bereiding van een maal met de zojuist aangeschafte ingredi�nten. Haar gedachten dreven af naar de pas geboren lammeren waar ze vanochtend bij een boerderij in de buurt met zoveel liefde van had genoten. Ze dacht aan haar balkonnetje, dat ze dezelfde ochtend weer had voorzien van verse planten en nieuwe kussentjes voor de stoelen. De zon leek door de wolken te breken, de temperatuur was aangenaam. Langzaam drong de warmte ook door in haar gemoed. Ze vergat de zorgen die ze had.
De scooter leek uit het niets te komen. Twee jongens zonder helm, een voor- en een achterop. Onbekenden. De bestuurder hield het gas kort in. De scooter hield slechts voor even hetzelfde tempo aan als de fiets. De jongen achterop spoog van korte afstand een grote klodder speeksel in het gezicht van de vrouw. De bestuurder gaf direct daarna weer gas, waardoor de scooter er vandoor stoof.
De vrouw stopte, de warme deken die haar kort daarvoor nog had omringd had plaats gemaakt voor ijzige koude en verdriet. Ze barstte midden op straat in huilen uit, terwijl ze met haar mouw het speeksel van haar gezicht veegde. Ze huilde niet om de schrik of de vernedering, maar om de afgestompte blik in de ogen van een nieuwe generatie.
Waarom? Waarom toch?