Zo graag had ik u verteld dat het allemaal wel meevalt, dat het over is. Of zoiets. Maar het is niet over en het valt niet mee.

Er zijn plekjes zichtbaar op de verwijderde okselklieren van mijn moeder. Dat betekent dat er aanvullend onderzoek nodig is, te weten een leverecho en een botscan. Dat onderzoek moet uitwijzen of er uitzaaiingen zijn.

Indien er geen uitzaaiingen zijn, zal er toch (preventief) een chemokuur en bestraling nodig zijn. Indien er wel uitzaaiingen zijn, dan zal het een nog veel zwaarder traject worden. Eind volgende week weten we meer.

Al met al lijkt het een lange en pijnlijke strijd te worden en is de traumatiserende amputatie blijkbaar niet genoeg. Na het eerste verdriet en de schrik, maken we ons nu op voor het Grote Gevecht.

UPDATE: dank voor al uw lieve berichten, dat doet ons goed.

Heeft u ook wel eens dat u heel fanatiek aan het typen bent, maar dat uw computer er nog niet klaar voor is? En dat de ingetypte tekst dan niet op uw beeldscherm verschijnt? Vraagt u zich dan ook wel eens af waar al die letters blijven? U heeft ze ingetypt, dat is zeker, maar ergens tussen uw toetsenbord en uw beeldscherm zijn de letters op mysterieuze wijze verdwenen.

Er zijn nog zoveel vragen over God, het universum, het leven na de dood en toetsenborden.

Vandaag om half vier is het zo ver, dan krijgen we de uitslag van de patholoog-anatoom. Om Gerard Reve nog maar eens te quoten:

“Het graf gaapt, de tijd zoemt en nergens is redding.”

Wij kunnen alleen maar hopen, hoopt u ook even mee?

“Het kwartet Rare Groove Orchestra komt de fundering van het Radio West-gebouw op scherp zetten met een stukje ultieme dansbare funk”, lezen wij op VPRO’s 3 voor 12 Den Haag.

Dat schept verwachtingen.

Vanavond speel ik tussen 20.00 en 21.00 uur met mijn bandje live in de studio bij Stork on Air op Radio West. Frequenties vindt u hier, een live feed vindt u hier.

UPDATE: hier vindt u een verslag en foto’s van de bewuste radio-uitzending.

Maandag 14 maart hoort mijn moeder de uitslag van de patholoog-anatoom en het advies van het medisch behandelteam. Zijn de verwijderde lymfklieren schoon? Is er een kans op uitzaaiingen? Is een vervolgbehandeling noodzakelijk of moet er misschien eerst meer onderzoek gedaan worden?

De antwoorden, maandag.

PS: geeft u snel eens wat meer flappen! Ok, kanker is geen tsunami, maar IETS guller mag ook wel. Show me the money!

De meeste treinen rijden achterlangs het leven
Je ziet een schuurtje met een fiets ertegenaan
Een kleine jongen is nog op, hij mag nog even.
Je ziet een keukendeur een eindje openstaan.
Als je maar niet door deze trein werd voortgedreven,
zou je daar zonder meer naar binnen kunnen gaan.

Zodra de schemer was gedaald,
was je niet langer meer verdwaald.

En je ontmoette daar niet eens verbaasde blikken.
Je zou toch komen? Iedereen had het vermoed.
Ze zouden even haast onmerkbaar naar je knikken,
want wie verwacht is, wordt maar nauwelijks begroet.
Je zou je zomaar aan hun tafel kunnen schikken
en alle dingen waren plotseling weer goed.

Je hoefde daar geen druppel alcohol te drinken,
want grenadine zou je smaken als cognac.
Je zag het haardvuur achter micaruitjes blinken,
er kwam een merel zitten zingen op het dak.
En die paar mensen die je nooit hebt kunnen missen,
kwamen daar binnen met een lach op hun gezicht.
Je zou je voortaan nooit meer in de weg vergissen,
je deed het boek van alle droefenissen dicht.

Maar ach, de trein is doorgegaan
en kilometers daarvandaan.

(Willem Wilmink, 1983)

ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallen

ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val en ik ruis en ik zing

(Lucebert, 1952)

Operatie geslaagd, moeder voelt zich naar omstandigheden goed. Uw positieve energie is met bakken tegelijk binnen komen stralen, waarvoor dank. Ook hartelijk dank voor uw email, kaarten, telefoontjes en sms-berichten, wanneer ik die het hardst nodig heb.

Het weefsel van de tumoren en de verwijderde lymfklieren wordt nu onderzocht door een patholoog-anatoom. Aan hand van de resultaten van zijn onderzoek, kan de arts van mijn moeder over een dag of tien iets zeggen over mogelijke uitzaaiingen en verdere behandelingen.

Met lood in de schoenen vertrek ik zometeen naar mijn moeder. Mijn broer en ik blijven daar slapen. Het voelt als een nachtwake. Morgenochtend vergezellen we haar naar het ziekenhuis, waar ze om tien uur wordt opgenomen. Om half twee wordt ze geopereerd (lees dit).

Als u gelooft in dat soort dingen, mag u rond het tijdstip van de operatie wat positieve energie uitstralen richting Leiden, daarvoor en daarna is het ook nog van harte welkom. Mijn moeder gelooft in dat soort dingen en vindt dat dus fijn.

Ik herhaal ook nog maar eens dat u kanker kunt bestrijden door een donatie te doen aan het KWF. Mijn collectebus vindt u in de rechterkolom van deze pagina, direct onder de foto’s.

Het is niet zo dat we hier bij zantinge.org een charitatieve instelling zijn, maar als Kottke en Hiram wat flappen nodig hebben om ons te blijven voorzien van hun geweldige content, dan moet dat maar. Voor deze keer.

Wij zijn vanaf heden Kottke.org Micropatron & Erkend Ipsist.

Update: Microcompliments (via), daar kan je niet mee betalen. De negatieve reacties van sommigen op het initiatief van Kottke, verbazen ons. Alsof fantastisch webloggen niet iets is waarmee je geld zou mogen verdienen. Dat is een absurde ontkenning van economische wetten. Eerlijk gezegd maakt de afgunst, die er vanaf druipt, ons ook een beetje verdrietig.

Goed webloggen is een zeldzaam talent en dat wordt bewezen door het (voorlopig) succes van de actie van Kottke (ook bij Hiram, gaat het goed).