ivarzantinge.com

…zorg dat je eerst voldoet aan je behoefte om te urineren.

Je kent ze wel, die trieste vergeelde foto’s van maaltijden, aan de wand gemonteerd bij menig middelmatig eetgelegenheid. Het eten zag er al niet best uit toen de foto nog niet vergeeld was. Nu, vele jaren later, heeft de geportretteerde maaltijd nog het meest weg van een bord met braaksel. De associatie van de te nuttigen maaltijd met het bord uit betere tijden, doet bij mij de lekkere trek direct verdwijnen.

De functie van de borden is waarschijnlijk klanten, die de lokale taal niet machtig zijn, de gelegenheid te geven de gewenste maaltijd aan te wijzen. Althans, ik kan me er niets anders bij voorstellen. Maar het moge toch duidelijk zijn dat een dergelijk uithangbord nou niet bepaald een geslaagd visitekaartje is? Voor mij als klant is het signaal duidelijk: een bedrijf dat zo weinig aandacht heeft voor presentatie, kan onmogelijk een geslaagde culinaire traktatie bereiden.

Wie toch besluit de ‘Egypte-schotel’ te bestellen, doet er goed aan een pak Rennies bij de hand te houden.

…dat we vier dagen naar Barcelona gingen. Vanmorgen keerden we terug. We zijn moe maar voldaan. Het weer was prima, de cultuur nog even wonderschoon, het eten was heerlijk, de Cava ook.

Ik: “Goedemorgen, heeft u de iPod Shuffle op voorraad?”
Verkoopmedewerker met monotone stem: “Ja.”
Ik: “Dat is mooi. Zowel de 512MB als de 1GB?”
Verkoopmedewerker met monotone stem: “Ja.”
Ik: “En wat kosten ze?”
Verkoopmedewerker met monotone stem: “99 en 149 Euro.”
Ik: “Dank u, u heeft me heel enthousiast weten te maken voor uw product!”

Deze maand in zowel Tijdschrift voor Marketing (TvM) als Fast Company (FC) artikelen over verandering.

In de column van Jeroen Sitskoorn van Research International in TvM wordt gewag gemaakt van een onderzoek onder ‘consumenten’, waarin de vraag wordt gesteld wat de toekomstplannen zijn. Daarnaast vroegen ze wat er de afgelopen jaren nou gekomen is van de voorgenomen verandering. Denk bij verandering aan bijvoorbeeld ‘afvallen’, ‘meer sporten’, ‘wereldreis maken’, ‘verhuizen’ etc. Wat blijkt? Iedereen heeft toekomstplannen (96%), daarvan geeft echter het overgrote deel (82%) toe dat de plannen de afgelopen periode niet (volledig) zijn uitgevoerd. De faalniveau’s per plan zijn extreem hoog. Zo wordt van de plannen om af te vallen maar gemiddeld 24% uitgevoerd.

In FC wordt onder andere duidelijk dat 90% van de Amerikanen die een bypass ondergaan, hun destructieve lifestyle niet aanpassen. Gevolg is dat minstens de helft van hen opnieuw een (kostbare en bepaald niet risicoloze) bypass moet ondergaan. Wat zegt dit? Verandering is moeilijk, zelfs als we het heel graag willen en we ONS LEVEN OP HET SPEL ZETTEN door niet te veranderen. De vraag is: WAAROM is het zo moeilijk om te veranderen?

Het niveau waarop over problemen gesproken wordt, blijkt van uitzonderlijk belang. Beangstigende opsommingen van feitelijkheden leveren niets op, draagvlak voor verandering treedt pas op wanneer we positief worden aangesproken op psychologisch, emotioneel en spiritueel niveau. Dus niet: “Als je niet stopt met roken, ga je dood”, maar: “Wanneer je stopt met roken, zul je je gelukkiger, aantrekkelijker en gezonder voelen.”

Daarnaast speelt framing (ofwel weltanschauung) een belangrijke rol. We bekijken de wereld allemaal in de context van een mentale structuur. Veranderingen die niet binnen die structuur passen zijn onacceptabel. Zo is de evolutietheorie voor veel rechtgeaarde christenen onbespreekbaar, hoeveel feitelijke argumenten ook worden aangedragen. Het past simpelwel niet in hun wereldbeeld. Om (het gedrag van) mensen te veranderen, moet je ze dus aanspreken op dit metaniveau (reframing).

Goed om dit in je achterhoofd te hebben, de volgende keer dat je weer die stugge collega moet proberen te overtuigen van je gelijk.