Archieven Online!

Het is eindelijk zover: na lang ploeteren hebben we de bewaard gebleven archieven van onze eerste weblogs nu volledig overgezet naar zantinge.org. U kunt nu bijvoorbeeld nog eens teruglezen hoe wij in oktober 2000 onze ambitieuze plannen ontvouwden voor de oprichting van een wereldverbeterende Internet Start Up. Hopeloos mislukt natuurlijk, maar daar wordt een mens nederig van.

Het begin (Q3/Q4 1999 – Q1/Q2 2000) ontbreekt, dat is simpelweg kwijt. Hier en daar ontbreken periodes van enkele maanden. Dat heeft te maken met de verschillende contentmanagementsystemen die we gebruikten (waar niet alles van bewaard is gebleven) of het betreft een periode waarin we tijdelijk het web niet logden. De archieven vindt u in het dropdown menu onderaan deze pagina.

Veel leesplezier!

De Ohnosecond

Ook in Management Team, een lijstje met ‘kantoortaal van de 21e eeuw’. Een stak er met kop en schouders bovenuit:

De Ohnosecond
De fractie van een seconde waarin je beseft dat je zojuist een ENORME blunder hebt gemaakt.

Doet ons denken aan Blink, dat -tussen ons gezegd en gezwegen- een erg leuk werkje is.

Een Logisch Beloningssysteem

Deze week in Management Team een artikel over Planar Systems (een producent van platte beeldschermen) en haar bestuursvoorzitter Balaji Krishnamurthy. Krishnamurthy, inmiddels een bekend mediagezicht, heeft een uniek beloningssysteem ingevoerd:

De ruim 350 werknemers van Planar komen in aanmerking voor een bonusuitkering van 5 procent als ze 100 procent van hun operationele doelstellingen hebben gehaald. Pas als dat het geval is, komt het middenmanagement in aanmerking voor de bonus. En pas wanneer alle middenmanagers hun doelstellingen hebben gehaald, is de directie aan de beurt. Krishnamurthy ten slotte krijgt pas een bonus als alle directieleden hun targets hebben gehaald.

Deze zogenaamde ‘omgekeerde bonus’, is volgens Krishnamurthy eerlijker dan het beloningssysteem van andere bedrijven, waar de bestuursvoorzitter een disproportioneel grotere kans heeft op een bonus. De logica zit ‘m in het feit dat een manager verantwoordelijk is voor het presteren van zijn afdeling. Wanneer de afdeling niet presteert, presteert ook de manager niet.

Zo logisch en toch bijna nergens ingevoerd, het geeft te denken over de moraal van de top van het (inter)nationale bedrijfsleven. Na alle (beurs)schandalen lijkt het ons echter het enige model met enige geloofwaardigheid. Moraal blijft alleen overeind in een systeem dat de mens corrigeert. En zoals acteur Noel Coward ooit zei: “Hoe hoger de gebouwen, hoe lager de moraal.”