Glengarry Glen Ross

Vanavond het meesterlijke Glengarry Glen Ross nog eens gekeken. De film is gebaseerd op een toneelstuk van David Mamet, die er in 1984 een Pulitzer voor won. Mamet legt in zijn dialogen genadeloos vast hoe de Amerikaanse verkoopmentaliteit in het Reagan-tijdperk alle resterende menselijkheid verliest:

Dave Moss: Who are you? What’s your name?
Blake: You see this watch? You see this watch?
Dave Moss: Yeah.
Blake: That watch costs more than you car. I made $970,000 last year. How much you make? You see pal, that’s who I am, and you’re nothing. Nice guy, I don’t give a shit. Good father, fuck you. Go home and play with your kids. You wanna work here, close. You think this is abuse? You think this is abuse, you cocksucker? You can’t take this, how can you take the abuse you get on a sit?

Jack Lemmon is overigens briljant als de tragische Shelly Levine, een gladde verkoper van de oude stempel die noodgedwongen steelt om de operatie van zijn zieke dochter te kunnen bekostigen. Deed ons denken aan William H. Macy, die dit in Fargo weet te evenaren.