ivarzantinge.com

Deze maand in zowel Tijdschrift voor Marketing (TvM) als Fast Company (FC) artikelen over verandering.

In de column van Jeroen Sitskoorn van Research International in TvM wordt gewag gemaakt van een onderzoek onder ‘consumenten’, waarin de vraag wordt gesteld wat de toekomstplannen zijn. Daarnaast vroegen ze wat er de afgelopen jaren nou gekomen is van de voorgenomen verandering. Denk bij verandering aan bijvoorbeeld ‘afvallen’, ‘meer sporten’, ‘wereldreis maken’, ‘verhuizen’ etc. Wat blijkt? Iedereen heeft toekomstplannen (96%), daarvan geeft echter het overgrote deel (82%) toe dat de plannen de afgelopen periode niet (volledig) zijn uitgevoerd. De faalniveau’s per plan zijn extreem hoog. Zo wordt van de plannen om af te vallen maar gemiddeld 24% uitgevoerd.

In FC wordt onder andere duidelijk dat 90% van de Amerikanen die een bypass ondergaan, hun destructieve lifestyle niet aanpassen. Gevolg is dat minstens de helft van hen opnieuw een (kostbare en bepaald niet risicoloze) bypass moet ondergaan. Wat zegt dit? Verandering is moeilijk, zelfs als we het heel graag willen en we ONS LEVEN OP HET SPEL ZETTEN door niet te veranderen. De vraag is: WAAROM is het zo moeilijk om te veranderen?

Het niveau waarop over problemen gesproken wordt, blijkt van uitzonderlijk belang. Beangstigende opsommingen van feitelijkheden leveren niets op, draagvlak voor verandering treedt pas op wanneer we positief worden aangesproken op psychologisch, emotioneel en spiritueel niveau. Dus niet: “Als je niet stopt met roken, ga je dood”, maar: “Wanneer je stopt met roken, zul je je gelukkiger, aantrekkelijker en gezonder voelen.”

Daarnaast speelt framing (ofwel weltanschauung) een belangrijke rol. We bekijken de wereld allemaal in de context van een mentale structuur. Veranderingen die niet binnen die structuur passen zijn onacceptabel. Zo is de evolutietheorie voor veel rechtgeaarde christenen onbespreekbaar, hoeveel feitelijke argumenten ook worden aangedragen. Het past simpelwel niet in hun wereldbeeld. Om (het gedrag van) mensen te veranderen, moet je ze dus aanspreken op dit metaniveau (reframing).

Goed om dit in je achterhoofd te hebben, de volgende keer dat je weer die stugge collega moet proberen te overtuigen van je gelijk.