Een man alleen in een lege kamer

“Remembering that you are going to die is the best way I know to avoid the trap of thinking you have something to lose.” – Steve Jobs

Steve Jobs is dood. Ondanks de omstandigheden van zijn recente afscheid, ondanks zijn fragiele gezondheid, ondanks dat alles, toch een shock.

“My job is to not be easy on people. My job is to make them better.” – Steve Jobs

Als je de verhalen mag geloven, was het geen prettig mens om mee te werken. Hij ontsteeg de dagelijkse sociale concessies waarmee wij -gewone stervelingen- ons eigen leven en dat van anderen trachten te verzachten. Hij was Steve. Perfectionist. Compromisloos. Alles en iedereen moest wijken, zodat wij -zijn volgelingen- getrakteerd konden worden op zijn visie, verwezenlijkt in talloze iconische producten.

“This was a very typical time. I was single. All you needed was a cup of tea, a light, and your stereo, you know, and that’s what I had.” —Steve Jobs

Dat perfectionisme moet hem ook een eenzaam man hebben gemaakt. Als ik aan hem denk, denk ik altijd aan bovenstaande foto. Een man alleen in een lege kamer. Het is de huiskamer van de vrijgezel Jobs in 1982. Die eenzaamheid zal hij zelf niet als een probleem hebben ervaren. Als je zo overtuigd bent van je superioriteit en dat wordt door alle cijfers, media en klanten bevestigd, dat schik je je in dat lot. It’s lonely at the top.

“Click. Boom. Amazing!” – Steve Jobs

Voor mij en voor vele anderen die werkzaam zijn in Consumer Electronics is hij een groot voorbeeld. Steve was Apple en Apple was Steve. Als je weet hoe complex het is een goed werkende TomTom in de winkel te krijgen en je ziet dan wat Apple doet, dan weet je dat daar een absoluut genie achter zit. Het ontwerp, de wijze waarop de verschillende onderdelen met elkaar werken, de afwerking en dan in staat zijn dat tegen die prijzen in de winkel te leggen is niets minder dan briljant. Denk niet dat je een premium betaalt voor het logo. Apple producten zijn in alles beter dan datgene wat de concurrentie produceert.

“We don’t get a chance to do that many things, and every one should be really excellent. Because this is our life.” – Steve Jobs

Uiteindelijk blijkt ook Jobs een gewone sterveling. Iets in mij dacht dat juist hij wel een manier zou vinden om beter te worden, zijn lichaam weer te perfectioneren. Dat dat hem niet gelukt is, is triest maar ook goed. Het laat ons zien dat hij dus ook maar een mens was en dat, als we er maar in willen geloven, de bodem van ons eigen potentieel nog lang niet bereikt is.

Steve Jobs, 1955 – 2011

Miles Davis Live In Milan 1964

Just grab a drink, sit back, take your time, watch the vids in sequence and enjoy this concert in Milan 1964 by the legendary ‘Second Great Quintet’ of Miles Favis. Kudos to Tom Beek for helping me find this. Buy the DVD at Amazon.

THE MILES DAVIS QUINTET
Miles Davis (trumpet)
Wayne Shorter (tenor sax)
Herbie Hancock (piano)
Ron Carter (bass)
Tony Williams (drums)

TRACKS
Autumn Leaves
My Funny Valentine
All Blue
All of You
Joshua – into – The Theme

Miles Davis – Milan (1964) 1/6
httpv://www.youtube.com/watch?v=ZHorWGojS-M

Miles Davis – Milan (1964) 2/6
httpv://www.youtube.com/watch?v=76uSD1-u34Y

Miles Davis – Milan (1964) 3/6
httpv://www.youtube.com/watch?v=fhTUtAWObuA

Miles Davis – Milan (1964) 4/6
httpv://www.youtube.com/watch?v=8EsKcJ4dgJI

Miles Davis – Milan (1964) 5/6
httpv://www.youtube.com/watch?v=sMSM-Giv024

Miles Davis – Milan (1964) 6/6
httpv://www.youtube.com/watch?v=D5scSQFGgvk

Why Pino Palladino Is Everybody’s Favorite Bass Player

Pino Palladino is the bass players bass player because he is 1) extremely versatile, 2) innovative and inspiring in many genres and 3) he has got a sense of groove and timing that is unheard of.

The 52 year old Cardif, Wales native is best known for his session work, but Palladino has also joined several bands and ensembles through which he is most visible. He joined jazz trumpeter Roy Hargrove in forming The RH Factor, a band that mixes elements of soul, jazz, and R&B. He is a member of the John Mayer Trio, and was the first choice by Pete Townshend and Roger Daltrey to fill the position left by John Entwistle as the current bassist for The Who.

He has become one of the most sought-after session players on the bass in the music industry. He has played on a large number of recordings by some of the world’s most successful entertainers. Four videos with some of his best work:

1985: Paul Young – Wherever I Lay My Hat

Pino’s claim to fame. Everyone knows that fretless bas intro. Most probably most people thought it was some kind of synthesizer. Not. This is Pino’s melodic side.

1999: D’Angelo – Chicken Grease

Almost 15 years later. Out of the blue comes Pino again with mind blowing funk lines on D’Angelo’s Voodoo album. His timing is unparalleled, it is on the one, the two and in between. This is Pino’s funky timing side.

2007: The Who – My Generation

After D’Angelo Pino could pretty much land any gig that he wanted. The fact that he accepted an offer by The Who (after the sudden death of John Entwistle) shows just how many sides this man has got. This is the rocking Pino.

2009: John Mayer – Who Did You Think I Was

His solid lines and fills in the John Mayer Trio are amazing. Here he is kicking some serious bass ass with John Mayer. This is the creative Pino, filling all gaps.